Beeldend kunstenaar Anne Veen geeft al jarenlang \nintroductielessen boeddhisme in het vipassanacentrum Groningen. Zijn \nwortels liggen bij het Maitreya instituut (Tibetaans boeddhisme) maar \nhij heeft ook een connectie met Zenriver (Uithuizen) en met Bernie \nGlassman (Peacemakers).<\/p>\n\n\n\n Anne Veen<\/p>\n\n\n\n Anne schildert, schrijft en fotografeert. Zijn olieverven zijn soms \nkleurrijk, dan weer zo ingetogen en zwaar als het Gronings landschap kan\n zijn. Hij dicht daarover:<\/p>\n\n\n\n Groninger land golft als de zee waaruit het ontstond.<\/em> Zijn fotowerk is van een zeldzame schoonheid. Als hij boeddhistische \nthema\u2019s fotografeert zijn die foto\u2019s wonderlijk dik, alsof een paletmes \nde compositie maakte. In Auschwitz maakte hij zijn werk klein, om het \ngrote leed niet te verstoren, ondergeschikt te maken aan de cameralens.<\/p>\n\n\n\n Over zijn werk zegt Anne. \u2018Een schilderij is een reis met verf op een\n doek. Reizen en schilderen blijken bij nader inzien verrassend veel \novereenkomsten te vertonen. Dat komt goed uit, omdat ik op die manier \ntwee grote liefdes prima kan combineren. Als onervaren reiziger \nprobeerde ik destijds een evenwicht te vinden tussen de \naantrekkingskracht van de onbekende verten en de angst daarvoor.<\/p>\n\n\n\n Anne Veen huis van de Boeddha ver weg en toch dichtbij-foto-<\/p>\n\n\n\n Als beginnende schilder verging het mij al net zo: Het onbeschilderde\n linnen leek verwachtingsvol te wachten op nieuwe avonturen maar \ntegelijkertijd moest ik moed verzamelen om de eerste verfstreken aan te \nbrengen. Veel van deze resultaten zijn inmiddels verbleekt, vergeeld, of\n overgeschilderd, maar de opwinding van de nieuwe wereld die zich opende\n is desondanks nog duidelijk zichtbaar.<\/p>\n\n\n\n In de meeste schilderijen is de invloed van mijn reizen door de \nHimalaya \u2019s en India terug te vinden en vaak zijn de werken direct of \nindirect door \u201chet oosten\u201d ge\u00efnspireerd. Het weidse, landschap, \nkleurrijke gebedsvlaggen, stupa\u2019s het gevoel van eeuwige ruimte komen \nvaak terug in mijn werk. Het zijn echter niet alleen de beelden die als \nflarden van een droom steeds boven komen drijven, ik probeer ook te \nverbeelden hoe ik mij voel als ik daar rondzwerf. Los van het vertrouwde\n kader, in die onbekende wereld die veelbelovend is en een tikje \nmysterieus, maar diep van binnen toch ook heel vertrouwd aanvoelt. In \nmijn pogingen dit te verbeelden streef ik er naar om lyrisch abstracte \nkunstwerken te maken die de kijker kunnen blijven boeien omdat ze de \njuiste balans hebben tussen houvast en aanknopingspunten aan de ene kant\n en ruimte of vrijheid voor eigen idee\u00ebn, associaties en gedachten aan \nde andere kant.<\/p>\n\n\n\n Ik begin het liefst zonder vast omlijnd vooropgezet idee of plan en \nschakel tijdens het schilderen zo veel mogelijk m\u2019n verstand uit om het \nwerk op die manier onbevangen tegemoet te kunnen treden. Nadenken \nbelemmert het creatieve proces alleen maar. Op deze manier ontwikkelt \neen schilderij zich totdat het volwassen genoeg is om op eigen kracht in\n de wereld te staan. Soms gaat dat gemakkelijk en snel, maar mijn \nschilderijen kunnen ook behoorlijk weerbarstig zijn en tegenstribbelen.<\/p>\n\n\n\n Anne Veen- Auschwitz<\/p>\n\n\n\n Natuurlijk is het niet zo dat een kunstwerk helemaal buiten de \nkunstenaar om gevormd wordt, en dat ik slechts een doorgeefluik zou \nzijn. Met mijn persoonlijke smaak en op grond van persoonlijke \nafwegingen beslist ik welk stuk mag blijven en welk deel overgeschilderd\n zal worden, maar het toeval speelt bij het ontstaan altijd een grote \nrol. Ik probeer onverwachte elementen niet te beperken, maar grijp juist\n vaak op een riskante manier in een werk in om een schilderij op die \nmanier weer open te maken. Een schilderij is af als ik het gevoel heb \ndat het klopt, dat het in evenwicht is zonder perfect en saai te zijn. \nHet moet een intrigerende sfeer uitstralen, en een mysterieuze \naantrekkingskracht hebben.<\/p>\n\n\n\n Anne Veen 1990 Olieverf op doek, 1.50 x 1.50 land van licht en lucht<\/p>\n\n\n\n Kunstwerken vallen niet puur verstandelijk te begrijpen, kunst \nspreekt een eigen taal die je niet uit kunt leggen, maar ervaren moet. \nDoor een schilderij te maken kan ik een verhaal vertellen waar geen \nwoorden voor zijn. Een verhaal dat voor iedereen een andere betekenis \nmag hebben, waarvan de bedoeling niet onomstotelijk vastligt. Ieder mens\n is verschillend, niemand heeft de waarheid in pacht, iedereen ziet de \nwereld op z\u2019n eigen manier en ik vind het dan ook belangrijk dat \niedereen de gelegenheid heeft om een schilderij op een persoonlijke \nmanier te interpreteren. Een kunstwerk is in mijn ogen geslaagd wanneer \nhet in staat is om iemand van binnen aan te raken.\u2019<\/p>\n\n\n\n![\"Anne](\"https:\/\/boeddhistischdagblad.nl\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/Anne-Veen-portret-van-Facebook-150x150.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\nDe wolken doen mee, hier en daar en daar ook weer,<\/em>
\nhet buitelt, dan schijnt de zon en dan regent het een keer.<\/em><\/p>\n\n\n\n![\"Anne](\"https:\/\/boeddhistischdagblad.nl\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/Anne-Veen-huis-van-de-Boeddha-ver-weg-en-toch-dichtbij-boeddhabeeld.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n![\"Anne](\"https:\/\/boeddhistischdagblad.nl\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/Anne-Veen-Auschwitz-stille-getuigen-schoen-590x331.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n![\"Anne](\"https:\/\/boeddhistischdagblad.nl\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/Anne-Veen-1990-Olieverf-op-doek-1.50-x-1.50-land-van-licht-en-lucht.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n